Andrzej Ryszard Zydorczak
Biografia
Andrzej Ryszard Zydorczak urodził się 12 lipca 1950 roku w Obornikach w Wielkopolsce. Uczęszczał tam do Szkoły Podstawowej nr 2 oraz Liceum Ogólnokształcącego nr 37, które ukończył z wynikiem dobrym, a maturę zdał z wyróżnieniem w 1968 roku. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, specjalizując się w węglach kamiennych i brunatnych. Tytuł magistra inżyniera geologa górniczego otrzymał w listopadzie 1973 roku.
Po studiach podjął pracę w kopalni węgla kamiennego „Halemba” w Rudzie Śląskiej na stanowisku geologa w dziale Mierniczo-Geologicznym. W 1993 roku został przeniesiony do Zarządu nowo powstałej Rudzkiej Spółki Węglowej S.A. Jego kariera zawodowa związana była z górnictwem, za co otrzymał liczne odznaczenia, m.in. Brązowy i Srebrny Krzyż Zasługi, tytuł Inżyniera Górniczego I Stopnia oraz Brązową Odznakę „Zasłużony dla górnictwa”.
Już w dzieciństwie, około 10. roku życia, zainteresował się twórczością Juliusza Verne'a i zaczął kolekcjonować jego dzieła. W latach 90. współpracował z Winicjuszem Łachacińskim, uzupełniając katalog polskich przekładów książek Verne'a i publikując „Bibliografię polskich przekładów utworów Juliusza Verne’a”. W 2013 roku założył wydawnictwo JAMAKASZ, które specjalizuje się w wydawaniu utworów Verne'a.
Zydorczak był autorem przekładów ponad 20 utworów Verne'a, w tym takich powieści jak „20 000 mil podwodnej żeglugi”, „Dramat w Inflantach”, „Pięć tygodni w balonie” oraz mniej znanych jak „Wspaniałe Orinoko”, „Bracia Kip”, „Clovis Dardentor”, „Malec” czy „Pani Branican”. Jego przekłady cechowała wierność oryginałowi, bez skrótów części popularnonaukowych, a dzięki przypisom wyjaśniał trudniejsze fragmenty. Był też filatelistą i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Juliusza Verne’a, gdzie działał jako popularyzator życia i twórczości pisarza.